„Записите за Џозефина“ (10)

black_and_white_girl_by_lgkf310-d5eg3ft

Знаше дека сѐ поминува,
а само спомените остануваа
како живи сведоци на нешто
 што некогаш било
и нема да биде повеќе.
Светлост единствена
во најтемниот мрак,
од нејзините очи блескаше зрак.
Беше неостварен копнеж
љубовен јадеж,
најголема животна надеж.
Мистериозно привлечна,
неодоливо магична,
нескрмно фантастична
една Џозефина за младоста носталгична.
Ниедна рима не може да ја опише до крај
во неа беше собран сиот земски сјај.

close

Впиши го твојот емаил ако сакаш да станеш дел од нашата блог заедница на читатели