Хаику поезија (6)

tumblr_loxc27GlkV1qm580bo1_500

Лисја паднати,
срцата осамени,
есента стигна.

Среќа посакај,
нема место за тага,
насмевни се пак!

Празни зборови,
полни отровни лаги,
не сакам веќе.

close

Впиши го твојот емаил ако сакаш да станеш дел од нашата блог заедница на читатели