„Записите за Џозефина“ (50)

black_and_white_girl_by_lgkf310-d5eg3ft

Постојано се предизвикуваше себеси,
се натпреваруваше со најсилниот противник,
споредувајќи се единствено со „старата јас“,
напредуваше само кога сакаше да биде подобра,
денес подобра од вчера,
а утре подобра од денес.
Тоа беше нејзина филозофија,
љубовта ѝ беше идеологија,
трагањето по среќа опсесија…
Постојано се прашуваше една иста работа,
растргната помеѓу сонот и јавето,
со илјадници прашања
чии одоговори можеби и не сакаше да ги знае,
растргната помеѓу денес и утре,
сакаше да живее „сега и овде“
небаре тоа беше клучот за среќа,
сакаше многу работи да постигне,
сакаше многу работи да му каже,
сакаше многу работи да преќути,
а којзнае и дали вредеше да се помислат,
сакаше многу работи да не ги сакаше,
сакаше многу,
сакаше чисто и безрезервно
и очекуваше таква љубов назад,
сакаше безусловно и детски,
со наивност и добрина,
сакаше женски и храбро,
заштитнички и верно,
сакаше со посветеност
и со внимание,
сакаше херојски и гордо,
сакаше едноставно,
а некогаш комплицирано,
сакаше среќа
и го сакаше него
кој беше една од причините
за нејзината среќа,
убаво ѝ рече еднаш еден:
„Среќен ќе биде оној кој ќе го сакаш“.
А нејзе ѝ беше важно
тој што ќе го сака
да биде горд што ја има покрај себе.

close

Впиши го твојот емаил ако сакаш да станеш дел од нашата блог заедница на читатели