„Записите за Џозефина“ (54)

black_and_white_girl_by_lgkf310-d5eg3ft

Додека во одблесокот на нејзините очи
се читаше љубовта со која беше полна,
во насмевката ѝ се криеше
цела ризница на љубов
која неизмерно ја добиваше
и ја даваше.
Додека душата ѝ трепереше
го вдишуваше неговиот мирис
а тој ѝ го слушаше забрзаниот ритам на срцето
за кој беше виновен.
Додека беа еден покрај друг
и тишината можеше да има звук на пријаност,
ништо не беше поважно од нивното присуство,
губејќи се во меѓусебните прегратки
времето за нив запираше,
секундите и минутите не постоеа,
постоеа само заедничките моменти,
моменти на уживање,
на припадност
и бесконечност.

close

Впиши го твојот емаил ако сакаш да станеш дел од нашата блог заедница на читатели