Македонска поезија Поезија

Кактусов сок

Го погледнав дворот на искасапените трендафили.

Ја изгубиле бојата под призмата на месечината

Која долго бдеела над мојот прозорец.

Немам веќе страв од боцки.

Си купив и кактусов сок.

Ќе го пијам без шеќер, зошто природата никогаш не се засладува.

Денес здравјето го чуваме за сите поколенија.

А боцките ми ја боцкаат усната шуплина

Сакајќи да се засладат со течно агаве.

Доаѓаат од Екваторот.

А јас живеам во длабоки ветришта.

И кај мене нема засладувачи.

Има само горчливи лигавици

Кои не се производ на плункови жлезди.

Тогаш соковите се мешаат и не ми е важно

Дали боцкаат кактусовите боцки.

Горчината ги разнежнува и нивните болни бодежи.

Мириса на пролет.

Можеби заради ветерот кој дува од југ.

Седам и се мислам дали

Ќе престанам да се плашам и од животот.

Слични написи

Напишете коментар

Вашата адреса за е-пошта нема да биде објавена. Задолжителните полиња се означени со *

Крајбрежје