Малодушен монолог – Гане Тодоровски

Споделуваме стихови од Гане Тодоровски, извадок од збирката Апотеоза на делникот (1964)

Од страстите бегајќи, повеќе блиски станавме
животу драг, каков си –таков си: пожелен, нужен
Кален ли! Жален ли! трепериме над тебе
и убав си ни колку да си ни секојдневна занимавка
зашто од здодевност може и да те замрази човек!

Имало сепак и зошто да ти се порадуваме:
срце ни подари до десет љубови што збира,
раце ни разластари до десет мечти што посегаат
и глас ни распеа што не знае стивнувачка!

Туку, скраја од страстите, од тој лут, најлут алкохол,
што само лековерните
и само безволевите го пијат,
зашто ќе треба безразложно да не разликувам дека
едно е убава а друго добра жена,
едно е умот у човека а друго срцето негово,
едно е да си непокорник, сосема друго злосторник!

Не, не зборувајте ми за страстите,
тие се власт над власта
во непризнаената држава на нашите немоштија.

close

Впиши го војот емаил ако сакаш да станеш дел од нашата блог заедница на читатели!