Пар екселанс – Виктор Кадинец

Никоја така не ме сакаше.

И кога мислите ги фрлав под чергава ладна,

таа топлина киснеше на срцево

како слепо чоше во кој единствен излез,

беше занесениот поглед преку стаклото,

намовнат од нашето издишување на очекуваното

и издишеното од недоживеаното.

Бевме ние книга без корица,

со непозната година на печатење,

заборавена во библиотеката на љубовта,

непрочитана,

а библија бевме во содржината.

Ти беше лист, а јас твоите две страници.

Ти беше реченица, а јас твоите зборови.

Ти беше песнава, а јас насловот.

Ние бевме идеални,

содржина-пар екселанс.

Никоја така не ме сакаше,

како мојата книга,

во твоите раце.

Виктор Кадинец

close

Дали сакаш во твоето сандаче да стигнуваат
најпосетуваните статии на блогот
на крајот од секоја недела?