Ѕвездена земја

Сончоглед,

Извајана ноќ на увото од Ван Гог

Облечена во руво од ѕвезди

Кои светат на црвените канали на Амстердам

И сакаат да намирисаат лале,

Сакаат да земат едно лутиче да им

Вирее таму горе

Каде трепкаат и се гасат

Не знаејќи дека може да го изгорат,

Ох, тоа е толку нежно,

А ти си толку силна

Холандијо!

Морето не може да те повлече

Го држи силината на ветерниците

И се наоѓаш на смрзнатина од снег

Каде се лизгаш на силината од ветрот

Залутана ти си чини

Дека ќе одлеташ од Ноќната стража

Победуваш мориња, океани Холандијо!

И се враќаш назад само за еден поглед

На девојчето со бисерка обетка

И дрвен штафелај

Под тмурното небо.

close

Дали сакаш во твоето сандаче да стигнуваат
најпосетуваните статии на блогот
на крајот од секоја недела?