Избор раскази: Неделна добрососедска приказна – Владимир Лукаш

Моите комшии се толку тивки, што ни самите не знаат дали се живи. Тивко зборуваат, тивко се расправaат, ручаат во тишина и сонуваат риби во аквариум. Еднаш направија голема домашна забава и сите гости се забавуваа со слушалки на ушите. Облак од непријатна тишина живее над нивната куќа и го сокрива зборливото сонце. Во мојата куќа сѐ е бучно: жестоки расправии, трчање по крцкавите скали, кучешки лаеж пуштен на 10-ка, гласна музика и врескачки кошмари. Не можам да се сетам на ниту еден мирен и спокоен ден, но веднаш можам да опишам десетици прекрасни и прегласни спомени. За ништо на светов не би се менувал со нив, но знам дека во задгробниот живот ќе си ги смениме улогите: ние ќе си правиме блажена скара во катакомбите на Пеколот, додека тие на сиот глас ќе му се жалат на Севишниот дека рајските облаци им се премеки за спиење.