Патешествие

Казна ил награда,
светлост ил темнина,
бол или радост,
два краја на една димензија.
Очи гладни за убаво,
душа жедна за восхит,
скришни погледи
и восхитувачко напојување.
Бегаш ли од себе,
бегаш од животот,
ако бегаш од него
зошто суштествуваш?
Постоиш ти,
постојат и тие,
секој за себе,
сите за никого,
никој за тебе,
никој за другите.
Илјада чекори до сонот,
безброј пречки до крајот,
издржуваш јуначки
и го откриваш рајот.
Бегаш ли од себе,
бегаш од животот,
ако бегаш од него,
зошто постоиш?
Чекаш, а не знаеш до кога,
се радуваш, а стравуваш од тага,
плачеш, а очите ти се суви,
се смееш, а одвнатре умираш.
Мракот не те плаши,
ноќта ти е најдобар пријател
единствен кој нема никогаш да те предаде,
а тишината сојузник
кој ги знае сите твои тајни.
Патуваш во непознат правец,
со долги чекори
и уморно тело,
додека челото не ти се збрчка,
додека косата не ти побеле,
додека не постанеш спомен.
Дотогаш, живеј!

close

Впиши го твојот емаил ако сакаш да станеш дел од нашата блог заедница на читатели