Грев

Влета враголиот пред дрвена порта

Носејќи вести преку коријата

Дур шепотеше со срцето

Застана пред грешниот и проплака

Секоја солза грев му миеше

Секоја солза татнееше на земи

Грешникот пак, гол остана

Без гревови, партали кријачи

Талкаше педа по педа дур сила имаше

Солзите се собраа в миг

Поток постанаја

Поток водилец кон умот

А тој обземен враголен

Насмевки делеше

А самиот тага беше

Песни ткаеше певливи

Испратени преку коријата

Кон истокот, за нов почеток

Вратен со зората прва

close

Впиши го твојот емаил ако сакаш да станеш дел од нашата блог заедница на читатели