Најубав

Кога бегаше од моите копнежи,

а ветрот ме стиснал меѓу меѓите,

не можев да те допрам,

ама те довикував,

ти не слушаше,

така велеше,

за повторно да се вратиш,

ама тогаш најмногу те сакав.

Ќе се доближеше до мојот здив

и нежно ќе речеше „Драга”.

Тогаш беше најубав, најубав!

Автор:
М.Н.К

close

Дали сакаш во твоето сандаче да стигнуваат
најпосетуваните статии на блогот
на крајот од секоја недела?