Допир

Постои единство на мислата кај тебе.

Твоите најскриени мисли се најчувствителни честички

Кои се производ на твојата волја.

Никогаш не се одделуваш од мислата дека сме едно.

Јас и ти.

Го губиш разумот и само срцето те води.

Се претопуваш во емоции

И стануваш една голема емоција

Која нема лик

Има само допир.

Го допираш воздухот

Но не и каменот.

Земјата го држи каменот

А ти не ги сакаш земјените работи.

Воздухот  е лесен за допир.

Никогаш не си помислил на земјата.

Таму не се наоѓаат нашите сонливи допири.

Тие се дел од воздухот

Кој нè опкружува

Нè отелотворува

И така стануваме еден,

Еден нежен допир

Од милион честички

Кои стануваат вечен универзум.

close

Впиши го војот емаил ако сакаш да станеш дел од нашата блог заедница на читатели!