Литература Поезија Светска поезија

Пролетна песна – Десанка Максимовиќ

Чуствувам вечервам додека
ги набљудувам ластовиците
и пупките рани,
како срцето мое полека расте,
ко видик во убави насмеани денови.

како со младото билје сè станва поголемо
и лесно како крилјо,
и како цело едно небо среќа направено
и пеколот на бол не би му бил доволен.

како копнее за сè што животот би можел
убаво да му даде,
и ништо да не му биде многу:
така големите копнежи му се и надеж.

Чувствувам дека досега сè било шега
многу срца врели,
дека уште никому својата љубов не сум ја дала
колку би можела и колку би сакала

дека во мене сета нежна плима
зборови недоречени
дека од срцето можам да поклонам на сите,
и повторно многу да остане за мене.

Превод: Наталија Наумовска

Similar Posts

Напишете коментар

Вашата адреса за е-пошта нема да биде објавена. Задолжителните полиња се означени со *

WP Twitter Auto Publish Powered By : XYZScripts.com
Крајбрежје