Девојката со расчешлана коса – Иво Андриќ

Беше со расчешлана коса и боса,

седејќи босонога, врз тие млади трски:

додека поминував таму помислив дека е вила,

ѝ реков: „Сакаш ли да дојдеш во ливада?“

Го подигна врз мене својот горделив поглед

што остави убавината на славање да потсетува

ѝ реков: „Сакаш ли, во доба за сакање,

сакаш ли прошетка под сенката од дрвјата?“

Ги бришеше стапалата крај реката во трева:

кога по втор пат се загледа во мене

во палавата девојка мисла се јави,

Ох! како пеат птиците во шумата!

Како водата благо го љуби крајбрежјето!

Во трската здогледав зелена и полна,

среќна девојка, дива и растреперена,

со коса во очите и во нејзе насмев.

close

Дали сакаш во твоето сандаче да стигнуваат
најпосетуваните статии на блогот
на крајот од секоја недела?