Литература Проза

Одраз

Низ сивите вириони го видов конфузниот одраз на она перманентното кое трае само за да врши експанзија и да станува сè поинтензивно.
Еден ден – хармонични движења со магловита надеж и ветувачки осцилации, а утре – ден револуционерни пресврти.
Ако доаѓа со индикација – не е од овој свет.
Безволноста е примамлива и камен – темелник на уривањето, како што ерозијата претставува еквивалентност за слузокожа.
Чудна волја универзумска штом деноноќие се сведе на светоглед.
Ќе се нумерираат скалила во погрешна насока, квантитетот е во подем.
Танц во чест на механиката, наклон за секој шум, секогаш границата е милиметар, но над неа си и од моментот кога секоја сегментална бронхија те издаде.
Планови лебдеа во потиснати островчиња, забранета е дифузија, зарем некогаш била во предвид?
Оклоп од наметнати маски и бездна.
Само танцувај,
така си над,
така сè е под.

Similar Posts

Напишете коментар

Вашата адреса за е-пошта нема да биде објавена. Задолжителните полиња се означени со *

WP Twitter Auto Publish Powered By : XYZScripts.com
Крајбрежје