Македонска поезија Поезија

Дубрава

Тргнав длабоко низ дубрава

На мене, само т’нка кошула ленена

Сл’нце грејт чекорите

При шалвари бојни, завидува сетне

Оттаму надѕира душата на дубрава

Итам по неа, итам за неа

Итам за прочистение на акалот

Роб, кој постанал на животов

Оддот овоземски не беше

Белези на почва не остава

Лебдам, налик Техти биднав

А таа, в’ ајта облечена умува

Ме прекорува за фуријата

Која ја донесов при коријата

Similar Posts

Напишете коментар

Вашата адреса за е-пошта нема да биде објавена. Задолжителните полиња се означени со *

Крајбрежје