Кратка поучна приказна за надежта

Сите знаеме дека надежта никогаш не треба да ја загубиме. Но исто така сите знаеме и дека понекогаш тоа е многу тешко да се направи.

Ви претставуваме кратка поучна приказна за истата.

Полека си гореа четири свеќи. Беше доволно тивко за да се слушне нивниот разговор.

Првата свеќа рече: „Јас сум МИР – луѓето не успеваат да ме зачуваат, нема потреба да горам, мислам дека ќе се изгаснам.“ Свеќата веднаш се изгасна.

Втората свеќа рече: „Јас сум ВЕРА – за жал многу луѓе имаат површна вера и јас не ги интересирам, нема смисла и понатаму да горам.“ Само што ги изговори овие зборови, дувна тивок ветер и ја изгасна.

Третата свеќа жалосно рече: „Јас сум ЉУБОВ – немам повеќе сила, луѓето често забораваат на мене.“ Во истиот момент се изгаси.

По кратко време во собата влезе едно дете. „Што е ова?“ – се запраша детето. „Требаше да горите до крај.“ Детето почна да плаче.

Тогаш се огласи четвртата свеќа: „Не плаши се, сè додека горам јас, ќе можеме да ги запалиме другите свеќи. Јас сум НАДЕЖ.“

close

Впиши го војот емаил ако сакаш да станеш дел од нашата блог заедница на читатели!