Литература Македонска поезија Поезија

Бела ноќ

Сѐ се остварува во сонот

Каде ледено, пополека се слушаат

Чекорите на ноќта

Доаѓаш со отворени очи

Како да носиш ден

Но носиш само притаени желби

И мрачни соништа

Кои никогаш нема да се

Остварат.

Сѐ се остварува во сонот

Каде твоите очи

Ледено, пополека се отвараат

И ги гледам иако моите се отворени

Имаат привиден блесок

И се уште сјаат како неонка

Која шумно трепка

Пред да се изгасне

Но сјаат, сјаат и ме

Будат во ноќта

И тогаш сѐ ми е дено-ноќно

Светло-темно

Соништата ми се

Неостварно ставрливи

А ти,

Ти си секаде присутен

Ти си мојата бела ноќ.

Similar Posts

Напишете коментар

Вашата адреса за е-пошта нема да биде објавена. Задолжителните полиња се означени со *

WP Twitter Auto Publish Powered By : XYZScripts.com
Крајбрежје