Вашиот глас Литература Македонска поезија Поезија

Ти – Милица Пауновска

Би сакала да можев…

да се пренесам.

И таму кај тебе да се донесам.

Никој да не ме види,

Никој да не дознае.

 

Би сакала да можев…

да се пренесам.

И таму кај тебе да се донесам.

Никој да не ме види,

Никој да не ме познае.

 

На тој тржествен ден,

кога никој не очекува.

Да знаеш само ти и небото,

а да ме снема, дур да трепне окото.

 

Би сакала да можев

да долетам

и до тебе да застанам.

Да те гледам како се смееш

и во ритамот на музиката се движиш.

Да побарам ѕвезда да ми дариш

и за последиците да не мариш.

Но ми остануваат само солзи и тага

и покрај напорите кои ги правам.

 

Кога ќе помислам дека си од оние

кои газат и се чуваат само себе,

благодарна сум што сум овде

иако во моите мисли си ти.

Милица Пауновска

Слични написи

Напишете коментар

Вашата адреса за е-пошта нема да биде објавена. Задолжителните полиња се означени со *

Крајбрежје