Позлатено слово – Софија Петковска
Со Аз, Буки, Веди
посадивте семе
кое дрво сега се стори,
со голема крошна
и корења кои допираат
до изворот на светот.
Со вашите слова ни дадовте надеж
и верба во себе,
со вашите зборови куќа ни изградивте.
Со словенското писмо
во мракот на душите наши
светлост донесовте,
од пештерата на незнаењето нè спасивте
и ни ги отворивте портите кон уката.
Кирил и Методиј,
дар ни подаривте кој цена нема,
дар безвременски,
од колено на колено
ко штафета што се дава.
Ви благодарам
за сите мои книги во библиотеката,
за сите мои напишани песни и текстови,
за сите мои печатени трудови.
Да не бевте вие,
немаше да бидам ниту јас.
Слава ви!
