Позлатено слово – Софија Петковска

Со Аз, Буки, Веди

посадивте семе

кое дрво сега се стори,

со голема крошна

и корења кои допираат

до изворот на светот.

Со вашите слова ни дадовте надеж

и верба во себе,

со вашите зборови куќа ни изградивте.

Со словенското писмо

во мракот на душите наши

светлост донесовте,

од пештерата на незнаењето нè спасивте

и ни ги отворивте портите кон уката.

Кирил и Методиј,

дар ни подаривте кој цена нема,

дар безвременски,

од колено на колено

ко штафета што се дава.

Ви благодарам

за сите мои книги во библиотеката,

за сите мои напишани песни и текстови,

за сите мои печатени трудови.

Да не бевте вие,

немаше да бидам ниту јас.

Слава ви!

Софија Петковска

close

Дали сакаш во твоето сандаче да стигнуваат
најпосетуваните статии на блогот
на крајот од секоја недела?