Избор песни: Перје – Јосип Коцев

Лежиме врз перје од птици
што никогаш не одлетаа на југ.
Ми ја мериш душата:
една педа соништа.
Ветрот ми благодари во земјата од црно перје,
за светот што го ослободив од сенки,
облекувајќи ги на себе.
На кожата од време носев груби години,
патував низ смртни тела
и те пресоздавав секаде каде што те немаше.
Таму каде што ти беше смеа,
јас се претворав во скокот.
Таму каде што ти беше грев,
јас лесно станував прошка.

close

Впиши го војот емаил ако сакаш да станеш дел од нашата блог заедница на читатели!