Безвремие – Елизабета Д. Лушин

Не сум тим Светица
па на олтар да ме чуваш,
и времето безвремено –
крај мене да си минува…

Не сум Светица
па свеќи да ми палиш,
слики да ми бакнуваш и
вино, залудно да ми истуриш!

Не сум ти Светица
па да ме молиш…
со склопени раце
и затворени очи!

Наместо на олтар,
на постела да ме легнуваш.
Времетекот од телото ми,
со врела пот да го сопираш!

А свеќиет, запали ги-под кожата ми!
И сликите, искриши ги
и МЕНЕ
врами ме некаде
во месото ти!
Виното, со крвта – измешај ги!
Рацете – стегни ги околу снагата ми
– па јас да молам!
Очите…
Очите силно отвори ги
И гледај ме – како ти се подавам!

Не сакам Светица да ти бидам!
Сакам Жена да сум ти…

close

Впиши го војот емаил ако сакаш да станеш дел од нашата блог заедница на читатели!