Во природа – А. Лефкоска

Види, куќа широка,
полја и пасишта,
бранови и ветришта,
ништо друго не ми треба.
Ништо друго не ми треба.
Види, сонце огреало,
види, пиле запеало,
слушни, тишина утешна,
мирна е, мирна душава
и ништо друго не ми треба,
и никој друг не ми треба.
Доволна е само есента,
доволна е само земјата,
плодна и црна и богата,
доволна е само реката,
силна и светла и жуборлива,
доволни се само коњите,
диви и развиорени,
доволни се само оџаците
од каминот разгорени,
доволна е само месечина
ноќе да ме огрева,
доволна е само шумата
со шум и песна
да ме заспива
и ништо друго не ми треба.
Ништо друго не ми треба,
само, таа полјана,
само, таа убавина,
само, тоа самување,
читање и излежување,
пиење и потпевување,
сама себе мир и сон,
сама себе љубов и дом.
и ништо друго не ми треба
и никој друг не ми треба,
само тоа блажество,
само таа слобода,
само тоа задоволство
во сама, далечна, чиста природа.

close

Впиши го војот емаил ако сакаш да станеш дел од нашата блог заедница на читатели!