Топола – Матеја Матевски

В тишината балансира зелен водоскок
тажно извишен и кроток стои тој

Децата ги ронат
гнездата на звуците
па е така безнадежно сам

Ослони се одмори се невина
на рамената на ветерот
не ведни се крени се за еден поглед мал
над оваа премногу нерамна
висока
разбранета ливада на куќите

Тогај накваси го грлото
на нивните црвени треви
тие ја помнат земјата
што те роди

Дождови (1956)

close

Впиши го војот емаил ако сакаш да станеш дел од нашата блог заедница на читатели!