Есенска за нас двајца – Анте Поповски

Да се молчи,
да не се засилува огнот со железо,
да не се загризува неначнат леб,
да не се оди по главни друмови,
да не се гледа во ноќното небо,
небаре непознати,
како никогаш да не се виделе,
како никогаш да не се дпреле:

сега сме два живи камена,
некогаш сам ветар меѓу нив
ќе се провира и пишти…

„Ненасловена’ (1988)

close

Впиши го војот емаил ако сакаш да станеш дел од нашата блог заедница на читатели!