Безграничен звук – Руми

Седиш тука со нас, но истовремено си надвор
и шеташ по ливадата взори. Ти самиот си
ѕверката што ја ловиме кога одиш со нас на лов.
Ти си во твоето тело како што растението е цврство во тлото,
па сепак си ветар. Ти си облеката на нуркачот
оставена на морскиот брег. Ти си риба.

Во океанот има многу светли предели
и многу темни предели, како вени што се гледаат
кога ќе се подигне крилото.
Твоето тајно битие е крвта во нив, во вените
кои се жици на тамбурата што ја прават музиката на океанот,
не умирањето на брановите што се кршат, туку звук без брегови.

close

Впиши го војот емаил ако сакаш да станеш дел од нашата блог заедница на читатели!