Ненасловена – Сабахета Мерсими

Hедостигаш, доцна вечерва
Чекам да се раздени,
полека да намигнe низ ролетните нa прозорците
Сонцето дa ги спушти рацете со магла покриена,
прегрни ме како порано, шепни ми тивко:
убаво е да сум секогаш со тебе

Ни недостигаш како волшебник
Да биде околу нас да блесне
и прегрнe својата мала ѕвезда
Таа не е навикната да свети
во полн сјај, без тебе!