Пјер де Ронсар – Бакнеж

Кога низ цутот и росата

на твојте усни полни страст

кон мене дише розата,

моиве усни желни за сласт

на бакнеж врел поцрвенуваат

и ме покриваат со слатката власт

на копнежот и ме залудуваат

кога врз тебе се наведнуваат.

Зошто сокот на бакнежот се лее

љубовните огнови што ги грее

пламенот на твоите очи.

 

close

Впиши го твојот емаил ако сакаш да станеш дел од нашата блог заедница на читатели