Булки

Спуштив клепки седнат на полјана

Крај извор кој мелем на душа е

При ветрец опоен и опејуван

Унакрст нозе положив на почва

Мирна, свежо оросена со мирис на спокој

Молкум ги наслушнувам булките

Како си прикажуваат за слободата

Се вдадов во ритмичен транс

Далеку од сè, кое душа разорува

Далеку од овие четири ѕида

Од ова време на раскол и пекол

Заробен со умот талкач, уживаме…

Чекајќи го следниот час на слобода

Моментот го пресликуваме в’ гради

Ќе го чуваме, си ветивме до следниот час,

На слобода…

close

Впиши го војот емаил ако сакаш да станеш дел од нашата блог заедница на читатели!