Литература Македонска поезија Поезија

Одисеја до височините

Роден сум на земјата

Вивнат во височини опасни

го барам спокојот во светот овоземски

Другарувам со ветрецот и облаците

По некој сокол исто така, другар биднува

Земјата досадна ми постана

Дур карпите магично ме повикуваат

Се радувам на слободата, таму горе

Долу пак, изживеани се миговите

Каде Танат ме повика на два пати

Покажувајќи ми го последниот час

Но угоре раката негова, куса е`

Додека со планината го играме танцот

Без помислата за сегашноста

за утрето и иднината…

Роден сум повторно

Но, овој пат над земјата

 

Similar Posts

Напишете коментар

Вашата адреса за е-пошта нема да биде објавена. Задолжителните полиња се означени со *

WP Twitter Auto Publish Powered By : XYZScripts.com
Крајбрежје