Крик – Менче Кадинец

Колку планина натежнал
кини, раскинува, партал прави
соголува
И небото го сокрива
Камен станав, на каменот седам
во небото гледам
Зборовите како  нишки летаат
сите лошотилоци ми сметаат.
Крик на лавица
Крик на волчица
Крик на тигрица
А боли,боли до небеса
На песокта седам, во шумата гледам
Да бев дрво проникнато
Дали и тогаш крикот страшен
Во неспокој ќе ме носеше.
Крик
Колку планина натежнал
Камен станав,на каменот седам.
Јас со крик на тигрица!
Менче Кадинец
close

Впиши го војот емаил ако сакаш да станеш дел од нашата блог заедница на читатели!