Да одморам душата

Ќе заминам на далечниот Север,
онаму каде што е вечен мрак и Сонце не допира,
каде што живи луѓе нема и водата кристална мирува.
Ќе заминам таму каде што е вечна тишина,
што само од капките замрзнати е разбиена,
ќе заминам каде што блеска во синило мајката природа,
и сите нејзини дела ѝ лежат скриени во прегратка,
во таа снежна постела,
кај што самата таа ги привила и светот на тој дел го заспала.
Ќе заминам на далечниот Север,
онаму каде што е вечен мрак и Сонце не допира,
каде што живи луѓе нема и водата кристална мирува.
Ќе заминам таму,
ќе побегнам од сушата,
ќе заминам таму да одморам душата.

close

Впиши го твојот емаил ако сакаш да станеш дел од нашата блог заедница на читатели